Insulinooporność a wypadanie włosów – związek, o którym mówi się coraz więcej

Spis treści

Insulinooporność a wypadanie włosów – związek, o którym mówi się coraz więcej

Wypadanie włosów to problem, który często ma więcej wspólnego z fizjologią organizmu niż z pielęgnacją. Coraz częściej mówi się o tym, że insulinooporność może być jedną z przyczyn utraty gęstości fryzury – i to nawet wtedy, gdy wyniki badań krwi wyglądają pozornie prawidłowo.

Czy insulinooporność wpływa na wypadanie włosów?

Insulinooporność to stan, w którym organizm nie reaguje prawidłowo na insulinę – hormon odpowiedzialny za regulację poziomu glukozy we krwi. W odpowiedzi trzustka produkuje coraz większe ilości insuliny, co prowadzi do tzw. hiperinsulinemii. Zmiany te nie pozostają bez wpływu na skórę i mieszki włosowe. Wysoki poziom insuliny może zaburzać gospodarkę hormonalną, zwiększać poziom androgenów i prowadzić do przewlekłych stanów zapalnych. Wszystkie te czynniki są uznawane za potencjalne przyczyny wypadania włosów, zwłaszcza u kobiet. Szczególnie często problem ten dotyka osoby z PCOS, czyli zespołem policystycznych jajników, gdzie insulinooporność jest jednym z głównych elementów patofizjologii.

„Insulinooporność może działać jak cichy zabójca kondycji włosa – przyspiesza fazę telogenu i osłabia mieszki, zanim pojawią się inne objawy kliniczne.”
– Trichological Science Review, 2023

Co dzieje się w mieszku włosowym?

Mieszki włosowe to niezwykle dynamiczne struktury, które wymagają stałego dopływu sygnałów wzrostowych, prawidłowego krążenia i równowagi biochemicznej. W przebiegu insulinooporności dochodzi do zaburzenia tej równowagi. Jednym z kluczowych mechanizmów może być proteoglycan follicular atrophy (PFA) – zjawisko polegające na stopniowym zaniku proteoglikanów, takich jak decorin i versican, które są niezbędne do prawidłowego przebiegu cyklu włosowego. Gdy ich poziom spada, faza anagenu – czyli faza wzrostu – ulega skróceniu, a mieszek szybciej przechodzi w stan spoczynku. W efekcie włosy stają się cieńsze, słabsze i bardziej podatne na wypadanie. Z czasem może dochodzić również do miniaturyzacji mieszka, co prowadzi do trwałego przerzedzenia fryzury.

PFA to zjawisko biologiczne, które może pojawić się niezależnie od poziomu witamin czy hormonów – to efekt fizjologicznego osłabienia mikrośrodowiska mieszka włosowego.

Jak wspierać włosy przy insulinooporności?

Wspomaganie kondycji włosów przy insulinooporności wymaga podejścia dwutorowego. Z jednej strony kluczowe jest przywrócenie prawidłowej wrażliwości na insulinę. Dieta o niskim indeksie glikemicznym, regularna aktywność fizyczna, odpowiedni sen i suplementacja składnikami wspierającymi metabolizm glukozy – to fundamenty. Z drugiej strony warto wspierać mieszki włosowe bezpośrednio – na poziomie biologicznym. Tu coraz większe znaczenie zyskuje proteoglycan replacement therapy (PRT), czyli kuracja mająca na celu uzupełnienie naturalnych proteoglikanów utraconych wskutek zaburzeń metabolicznych. Marilex®, bioaktywny kompleks proteoglikanów obecny w preparatach Nourkrin®, wykazuje działanie wspierające fazę anagenu i naturalne mechanizmy regeneracji mieszka włosowego. Co istotne, nie wpływa na hormony – działa fizjologicznie, wspierając to, co naturalne.

Kuracja proteoglikanowa to rozwiązanie dla tych, którzy chcą działać przyczynowo, a nie tylko objawowo – wspierając mieszki włosowe od środka, bez ingerencji w układ hormonalny.

Podsumowanie

Insulinooporność to nie tylko problem metaboliczny – to stan, który może zaburzać cykl wzrostu włosa i prowadzić do jego przedwczesnego wypadania. Osoby z IO często nie łączą problemów z włosami z biochemią organizmu, podczas gdy to właśnie tam zaczynają się zmiany. Warto spojrzeć na wypadanie włosów z szerszej perspektywy i sięgnąć po rozwiązania, które działają tam, gdzie problem się zaczyna – w mikrośrodowisku mieszka włosowego. Nourkrin® Woman z Marilex® to przykład kuracji, która wspiera biologiczne funkcje wzrostu włosa – naturalnie, fizjologicznie i bezpiecznie.

Dowiedz się więcej o Nourkrin® Woman – kuracji z bioaktywnymi proteoglikanami